Kasabian jest zespołem, z którym zawsze mam problem – ilekroć wydadzą nową płytę, muszę poświęcić jej sporo czasu, przesłuchać kilka razy, koncentrując się tylko i wyłącznie na tym. Po takiej rundzie “sam na sam” zwykle zdejmuję słuchawki, gapię się tępo w przestrzeń przed sobą i uświadamiam sobie, że inaugurację mam za sobą, mogę wrzucić płytę na Androida, a sam krążek (fizycznie) do samochodu i słuchać go cały czas. Velociraptor! musiał zostać przetrawiony przeze mnie w dokładnie ten sam sposób, ale mogę wreszcie powiedzieć, że ostatnia płyta Kasabiana jest absolutnie fantastyczna. Na tyle fantastyczna, że kiedy rodzicielka ukradła mój egzemplarz Velociraptor! podczas świątecznego pobytu w domu rodzinnym, bez cienia żalu pobiegłem do sklepu i kupiłem drugą, tym razem w wersji limitowanej, której (z dziwnych względów) nie widziałem w czasie premiery.
